Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my
brain
Still remains
Within the sound of silence
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a
neon light
That split the
night
And touched the sound
of silence.
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never
share
And no one dare
Disturb the sound of silence.
"Fools" said I, "You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach to you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed
In the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
in the words that it was forming.
And the sign said, "The words of the
prophets
are written on the subway walls
And tenement halls."
And whisper'd in the sounds of silence.
------------------------------------------------------
//Paul Simon Lyrics
//Singel
by Simon and Garfunkel
------------------------------------------------------
For
Download Click Here
سلام سکوت ، دوست قدیمی من ،
دوباره برای صحبت با تو آمده ام
چرا که روئیا یی به آرامی می خزد
هنگامی که خواب بودم دانه هایش را گذاشت
و روئیا یی که در ذهن من کاشه شد
هنوز مانده است
در حصار صدای سکوت.
در خواب های پریشان به تنهایی قدم می زدم
خیابان های باریک سنگفرش،
حاله نورانی یک چراغ خیابان،
یقه ام را به سرما ورطوبت خفه بر می گردانم
هنگامی که چشمانم از درخشش نور نئونی تیر
می کشد
شب را شکافت
و صدای سکوت را لمس کرد.
و در نور عریانی که من دیدم
ده هزار نفر، شاید هم بیشتر.
مردم صحبت می کردند بدون گفتن سخنی،
مردم گوش می دادند بدون شنیدن سخنی،
مردم اشعار را می نوشتند، صدا ها هرگز در
هم نمی آمیخت
و هیچ کس جرات
نداشت
صدای سکوت را بشکند.
احمق ها" من گفتم " شما نمی دانید"ا "
سکوت چون سرطان رشد می کند
این حرف های من است که باید به تو بیاموزم
بازوانم را که با ید به تو برسند بگیر
اما حرف های من مانند بارش بی صردای باران
افتاد
و انعکاس صدا پیچید
در چاه سکوت
و مردم تعظیم وپرستش می کردند
به خدای نئونی ای که ساخته بودند
و علامت، هشدارش را چشمک می زد
در حرف هایی که شکل گرفته بود. _ حرف هایی
که گفته شده بود
و علامت گفت
:" کلمات كتب انبياء بني اسراءيل
بر دیوار راه
های زیر زمینی (مترو) نوشته شده است
و بر دیوار آپارتمان ها ( دیوار سالن ها )"
و نجوا می کند صدای سکوت را.
ا
| September 1965 | |
| 7" single | |
| March 10, 1964 (main track); June 15, 1965 (overdub) | |
| Folk Rock | |
| 3:05 | |
| Columbia Records | |
| Paul Simon | |
| Tom Wilson |
