گروه 127
اعضاى گروه ۱۲۷ عبارتند از سهراب محبى، خواننده و نوازنده گیتار، علیرضا پوراسد نوازنده گیتار باس، سردار سرمست نوازنده پیانو، سلمک خالدى نوازنده ساز بادى ترومبون و یحیى الخنسى نوازنده درامز. پایه ریزان اصلى این گروه سهراب و علیرضا هستند که مدتها پیش از تشکیل گروه با هم آشنا بودند. سایر اعضا به تدریج به به گروه اضافه شدند.
127 به سرعت مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت و مستند «127,an Iranian band» ساخته رضا حائری از شبکه چهار انگلستان پخش شد و مورد توجه انگلیسیهای بسیاری واقع شد. مستندی دیگر درباره این گروه نیز در تلویزیون سوئد روی آنتن رفت.
گروه راک ۱۲۷ در اولین دوره مسابقه موسیقى زیرزمینى موسوم به یوامسى که در سال ۱۳۸۱ برگزار شد، مقام سوم را کسب کرد.
موسیقی 127 جابگاه خود را در رادیوی کشورهایی همچون آمریکا، انگلستان و آلمان نیز پیدا کرده و از گروه دعوت شد که در فستیوال 2005 SXSW در آستین تگراس برنامه اجرا کند (که البته به دلایلی میسر نشد اما در 2006 SXSW شرکت کرد.) با اینحال گروه تا بهحال اجراهایی در ایتالیا (Arezzo Wave Festival)، نیویورک، واشنگتن و کمبریج داشتهاست.
سابق بر این اغلب کارهای گروه ۱۲۷ به زبان انگلیسی بود. البته اخیرا گروه 127 استفاده از اشعار فارسی را نیز در کار خود قرار دادهاند. آلبوم جدید گروه با نام خالپانک که در دست تهیه است به زبان فارسی است. سبک 127 بهشدت شخصی و منحصربهفرد است و همین باعث شده است که آنها نام سبک خود را "راک تهرانی" بگذارند. در حقیقت سبک 127 برخلاف بسیاری از گروههای راک زیرزمینی ایران برآیند تفکرات و سلایق اعضای آن است. به زبان دیگر در 127 هرکس ساز خودش را میزند اما بهطرز شگفتانگیزی در بستر فضایی پلیفونیک، خُلخُلی و سرخوشانهای چنان به هم چفت میشود که دیگر نمیتوان تشخیص داد کی با کی هماهنگ شده و موسیقی بهصورت یک کل منسجم به گوش میرسد. ترکیب ملودی ایرانی، جاز و آلترناتیو. ترانههای127 از پلشتیها و زیباییهای زندگی میگویند و در عین اینکه ریشه در بستر زمان و مکان خود دارند از دغدغههای جهانی ـ همچون دلزدگی و امید، تنهایی و... ـ نیز سخن میگویند.
مدتی پیش آلبوم "fulltime job" این گروه از طریق مرکز موسیقی بتهوون وارد بازار موسیقی ایران شد. در پرانتز میشود این را هم اضافه کرد که فروشگاه موسیقی بتهوون پلمب شد!
منبع:هفت سنگ
اعضاى گروه ۱۲۷ عبارتند از سهراب محبى، خواننده و نوازنده گیتار، علیرضا پوراسد نوازنده گیتار باس، سردار سرمست نوازنده پیانو، سلمک خالدى نوازنده ساز بادى ترومبون و یحیى الخنسى نوازنده درامز. پایه ریزان اصلى این گروه سهراب و علیرضا هستند که مدتها پیش از تشکیل گروه با هم آشنا بودند. سایر اعضا به تدریج به به گروه اضافه شدند.
127 به سرعت مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفت و مستند «127,an Iranian band» ساخته رضا حائری از شبکه چهار انگلستان پخش شد و مورد توجه انگلیسیهای بسیاری واقع شد. مستندی دیگر درباره این گروه نیز در تلویزیون سوئد روی آنتن رفت.
گروه راک ۱۲۷ در اولین دوره مسابقه موسیقى زیرزمینى موسوم به یوامسى که در سال ۱۳۸۱ برگزار شد، مقام سوم را کسب کرد.
موسیقی 127 جابگاه خود را در رادیوی کشورهایی همچون آمریکا، انگلستان و آلمان نیز پیدا کرده و از گروه دعوت شد که در فستیوال 2005 SXSW در آستین تگراس برنامه اجرا کند (که البته به دلایلی میسر نشد اما در 2006 SXSW شرکت کرد.) با اینحال گروه تا بهحال اجراهایی در ایتالیا (Arezzo Wave Festival)، نیویورک، واشنگتن و کمبریج داشتهاست.
سابق بر این اغلب کارهای گروه ۱۲۷ به زبان انگلیسی بود. البته اخیرا گروه 127 استفاده از اشعار فارسی را نیز در کار خود قرار دادهاند. آلبوم جدید گروه با نام خالپانک که در دست تهیه است به زبان فارسی است. سبک 127 بهشدت شخصی و منحصربهفرد است و همین باعث شده است که آنها نام سبک خود را "راک تهرانی" بگذارند. در حقیقت سبک 127 برخلاف بسیاری از گروههای راک زیرزمینی ایران برآیند تفکرات و سلایق اعضای آن است. به زبان دیگر در 127 هرکس ساز خودش را میزند اما بهطرز شگفتانگیزی در بستر فضایی پلیفونیک، خُلخُلی و سرخوشانهای چنان به هم چفت میشود که دیگر نمیتوان تشخیص داد کی با کی هماهنگ شده و موسیقی بهصورت یک کل منسجم به گوش میرسد. ترکیب ملودی ایرانی، جاز و آلترناتیو. ترانههای127 از پلشتیها و زیباییهای زندگی میگویند و در عین اینکه ریشه در بستر زمان و مکان خود دارند از دغدغههای جهانی ـ همچون دلزدگی و امید، تنهایی و... ـ نیز سخن میگویند.
مدتی پیش آلبوم "fulltime job" این گروه از طریق مرکز موسیقی بتهوون وارد بازار موسیقی ایران شد. در پرانتز میشود این را هم اضافه کرد که فروشگاه موسیقی بتهوون پلمب شد!
منبع:هفت سنگ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظر شما